Wednesday, August 25, 2010

Should You Volunteer Help

Hey friends,,, Here I am going to write about my views on HELP,,, which is volunteered in particular.

I still remember the day when I was in the USA for a training program called "Radical Leadership" .  Its a team building and leadership program which talks about practical situations in a family, organisation or a society at large.

But what intrigued me was, they mooted the idea of helping others ONLY WHEN ASKED.  I was a a bit shocked and also irritated initially.  Because this was totally against my nature then and we in India always preach about helping others without asking.... We have great poets and seers saying many things about help....

உடுக்கை இழந்தவன் கை போல ஆங்கன் இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு.

காலத்தால் செய்த உதவி ஞாலத்தினும் மானப் பெரிது.

I have grown up reading the above right from school days and almost practiced this until last year ( before my trip to the USA ).

I used to be a center for help / advice for every one and at some point of time, I used to look for people ( mostly relatives and friends ) who need help and volunteer myself with my help and advice........ As you know every one likes help but not advice always.  But I used to offer both and thought to myself I was doing a great job and every one likes me for my quality..... But looking back now,,,,, I was terribly wrong as most of them were looking the same differently.

Some were thinking that I had a big brother attitude.... some were thinking that I was their god father...... Some were thinking that I was not allowing them to grow on their own........ some were thinking that I was arrogant sometimes and worst is some one asked me,,," you are parting with big money just like that,,,, How much you have earned so far and how did you earn that money"

When I start looking at each and every situation where I volunteered,,,,,,  it is not a "feel good" situation.

Yes.... I really had big brother attitude some times... and started dictating things after my help though I never dictated terms for my help.  Those people would definitely have thought I am trying the acquire their life....
Most of the cases where the volunteered help is rejected, I felt hurt ( may be due to my inflated ego )

Yes I was a god father for many in my life.... I always used assume that I am responsible for my team ( my family, relatives, friends group etc etc ) if not the whole world.  When you feel you are responsible for every one,,, there is a trace of arrogance seen.  I have helped many as a god father,,, but again when I look back I could realize that I made many of them as lethargic, made them to take things for granted,,,, and worst of all they did not have the opportunity to face the problems there by did not learn on their own and missed the enjoyment of learning things in a hard way.  Within my mind, I always used to compare myself with a banyan tree...which shelters many.... but the reality is nothing grows under banyan tree which I realized much later after the damage is done.

The so called god fathers ( ofcourse God Mothers also ) inadvertently spoil new ideas / opinions etc by taking the lead and doing things in their own way.

My mother used to say " குளவி கொட்டி கொட்டி தன் நிறத்துக்கு மாற்றிவிடும்"

The biggest danger in this is the youngsters take things for granted... They feel "some one" is there to take care of them always and become lethargic.

During the training session, I could realize all the above.  What I was told in short was  "MIND YOUR OWN BUSINESS".... I asked the trainer,,,, " Can you apply this in a family situation? "  As a father, it is my duty to help my son and guide him through his younger years.... But the answer was same..." NO ... DONT VOLUNTEER, BUT MONITOR".  My argument was if the child is weak in some area, then as a father I have to take care of that lapse... But what I was told was " dont do care taking , but try to COACH".... Here the coaching means,,, coach them to face the situations... understand the lapses... identify the gaps.... and finally search for resources... You may be one of the resources he is LOOKING FOR.  When He is LOOKING FOR HELP, then, he takes ownership and will be responsible and in the process learns a good lesson.  He learns what he is lacking,  He learns what is to be done to bridge the gap and of course he learns where the resources are available also.

So now does it make sense?  Still you can volunteer,,, for the people who are in real need.  Even if some one is drowning in a pool also shouts "HELP ,, HELP" ...

Coming to the area of "REACTIVE HELPING" from "PROACTIVE HELPING ( volunteered help) , again there is a famous saying in tamil " பாத்திரம் அறிந்து பிச்சை இடு" .

Back home when I was learning Upanishad,,, every thing was explained in very clear words those days itself.

"श्रद्धया देयम"                   SHRADHAYAA DEYAM
अश्रदया अडेयम                ASHRADHAYAA ADEYAM
श्रिया देयम                       SHRIYAA DEYAM
ह्रीया देयम                       HRIYAA DEYAM
भिया देयम                      BHIYAA DEYAM
संविदा देयम                    SAMVIDAA DEYAM

The import of this is as below.

"Help with faith and involvement"
Dont help with out faith and for the sake of helping"
Do help only within your limits ( you may donate based on your income only )
Help people with humbleness... ( Dont show your might when you help )
Help people with respect  ( Dont ever insult while helping )
and the last one is
Help with full information....( understand whether he really needs help and what kind and how much )

Our vedas have shown us the way,,, but some times, we go thousands of miles away abroad to learn it in a different way... OLD MEDICINE IN A NEW CAPSULE.

Do post your comments and HELP me learn... :-)


Thursday, August 19, 2010

Manam oru Kurangu ---- written on 22nd February 1986

இது இருபத்தி நான்கு  வருடங்களுக்கு முன்னால் நான் எழுதியது.
ஆனால் இன்றைய கால கட்டத்துக்கும் இது ஒத்து வருவதால் மின் வலை மூலம் இதை பகிர்ந்து கொள்ள ஆசை படுகிறேன்.

மனம் ஒரு குரங்கு.

மனம் ஒரு குரங்கு ! எத்தனை பொருத்தமான, சத்தியமான வார்த்தை.  குரங்கு என்பது ஏளனத்துக்காக சொல்லப்பட்டதல்ல. அதன் செயலுக்காகவே சொல்லப்பட்டது.  இன்றைக்கு ஒன்றை நினைக்கும் மனது அதனையே நாளை மறுக்கிறது.  மீண்டும் பிறகு ஏற்கிறது. எனவே மனத்தை வைத்து நான் செயல்களை ஏற்பதில்லை. இன்றைக்கு ஒருவர் பிடிக்காமல் போகலாம்.  ஆனால் மீண்டும் மனம் எப்போதாவது அவரை நாடி விழையும்.  இப்போது நாம் அவரை பகைத்து கொண்டால், அப்போது அவருடன் நாம் பேச மனம் இடம் கொடாது.  நம்முடைய ( ego) "தான்" என்ற உணர்வு தடுக்கின்றது.  ஆனால் அவருடன் பேசி உறவாடுவதன் மூலம் கிடைக்கக் கூடிய நற்பலன்கள் பயனற்று விடுகின்றன. மனம் கிடந்து அடித்துக் கொள்கிறது. தான் முன்பு செய்த அவசர செயலை எண்ணி தன்னை வருத்தி நொந்து கொள்கிறது. இப்போது நாமாக போனால் அவமானப் படுத்தப் படுவோம் என்று அஞ்சுகின்றது. அமைதியில்லாமல் போகின்றது. எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் மனம் அலை பாய்வது தான். மனம் எப்போதும் ஒருவருடன் பகைமை உறவாடுவதில்லை. சில சமயம் நண்பரும் எரிச்சலூட்டுவதுண்டு.  என்னை எரிச்சளூட்டுவதர்க்குரிய உரிமையையும் நானே அவர்களுக்கு அளித்தேன் என்ற உண்மையையும் அதனால் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் சிறிய சந்தோஷத்தையும் உணரக் கூடிய மனப் பக்குவம் எனக்கு இன்னும் வளர வேண்டும்.

அமைதியில் / தனிமையில்  மனம் சிந்திக்கின்றது. தனது பழைய செயலை நினைத்து அலசியிருக்கிறது. இது அனைவருக்கும் தேவையான ஒன்று. கடந்ததை எண்ணி வருத்தப் படாதே என்பர். ஆனால் கடந்த பாதையே வாழ்வில் நமக்கு படிப்பினை கற்று தர போகிறது. இனி கடக்கப் போவதற்கு அதுவே வழி காட்டி.

அழகு முகத்தில் நிச்சயமாக இல்லை.  மனத்தில் தான் இருக்கிறது. இதனை சிறிய வயதிலேயே அறிந்து கொண்டதினால் தானோ என்னவோ, என்னால் காதல் போன்றவற்றை முகத்தையும் உடலையும் வைத்து தீர்மானிக்க முடியவில்லை. இன்று என்னுடன் பேசும் அழகான பெண் என்னை அவமதித்து வார்த்தைகளால் நோகடிக்கும் போது அவளது அழகான முகம் மறைந்து மனத்தின் குரூரம் வெளிப்படுகிறது.  இதனை நான் நன்கு உணர்ந்திருக்கிறேன்.

ஆணோ பெண்ணோ அவர்களது அழகு நம்முடைய மனதில் தான் இருக்கிறது. நமது மனதுக்கு அவர்களை பிடித்துப் போனால்  அவர்கள் தான் அழகின் இலக்கணம் என்கிறோம். பிடிக்காவிடில் தூக்கி எறிகிறோம்.  கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்க்கும் போது எல்லோருமே அழகாயிருப்பதாகப் படுகிறது.  ஆனால் எல்லாருமே எல்லா சமயங்களிலும் அழகாயிருப்பதில்லை. மனமே முன்னின்று ஒரு செயலை செய்யும் போது மனிதர்கள் அழகனவர்களாகத் தெரிகின்றனர். நமது மனதுக்கு இதமளிப்பவர்கள் , நம்முடைய குறைகளை காது குடுத்துக் கேட்பவர்கள், நமக்கு ஆறுதல் கூறுபவர்கள் எல்லோரும் அந்தந்த சமயங்களில் அழகாக தெரிகிறார்கள்.  இது சுயநலமாகப் படலாம்.  ஆனால் சற்று யோசித்து பாருங்கள்.  பெற்ற தாய்க்கு தனக்குப் பிறந்ததெல்லாம் அழகு தான். அவளால் அவைல்களை வேறு படுத்த முடியாது.  எல்லாவற்றிலும் தன்னழகு சேர்ந்திருப்பதாக அவள் நினைக்கிறாள். அவள் மனம் அப்படி.  பிள்ளைகள் வயதான காலத்திலும் தங்களது தாயின் அழகை கண்டு சந்தோஷமடைகின்றன. அழகுக்கு வயதில்லை.  அதற்கு வரம்பில்லை. ஆனால் ஆசைக்கு தான் வரம்பு உண்டு.  ஆசையும் மனதில் தான் உண்டாகிறது.

குழந்தை ஒன்று பொம்மை வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டால் அது நியாயப்படுத்தப்படுகிறது.  இளமையில் பெண்ணையும் திருமணத்தையும்  நாடினால் அதுவும் நியாயப் படுத்தப் படுகிறது.  ஆனால் 20 வயது இளைஞன் விளையாட பொம்மை கேட்டால் உலகம் அவனை கேலி செய்யும்.  வயதான மனிதன் பெண்களை நாடி சுற்றினால் உலகம் அவனை பழிக்கும்.  ஆசையின் வரம்பு வயதுக்கேட்ட்றபடி மாறுபடுகிறது.  ஆனால் அழகுக்கு வரம்பில்லை.  அது எங்கும் இருக்கிறது.  ஆசை, அழகு இரண்டுமே உண்டாவது மனதில் தான் என்றாலும் அவை வேறுபடுகின்றன.

இருந்தாலும், அழகான பொருளை அடைய ஆசையும், ஆசை காரணமாக அது மேலும் அழகாகவும் தெரிகிறது.

உற்றுப் பாருங்கள்.  சிறு எறும்பு நகர்வது கூட அழகாகத் தான் தெரியும்.  எல்லாமே அழகாக தெரிபவனுக்கு கவலைகள் குறைகின்றன.  மனம் அமைதி அதிகப் படுகின்றது.  தனிமை குறைகின்றது.  நட்பு வலுக்கின்றது.  பிறர் செய்யும் தவறில் அவர்களுக்கு பாடம் உண்டாகட்டும், நாம் உணர்ந்தது போல அவர்களும் அழகை அனுபவித்து அறியட்டும் என்ற எண்ணம் வளர்கிறது.

கோபாலகிருஷ்ணன் VS.   22.02.1986

My views - a starting point

அன்பு நண்பர்களே, நான் என்னுடைய எண்ணங்களை இங்கே வார்த்தை வடிவில் வெளிப்படுத்த எண்ணம் கொண்டு இதை ஆரம்பிக்கிறேன்.  இதன் மூலம் யாரையும் புண்படுத்தும் எண்ணம் எனக்கில்லை.  உங்களுடைய மேலான கருத்துக்களை நீங்கள் தெரிவிக்கலாம்...

விரைவில் ஆரம்பிக்கிறேன்.........




My views